Valloire Proloog

We zijn er. Daar is niet alles mee gezegd. Integendeel, als een ware wielerploeg hebben we onze acclimatiseer-dag goed genuttigd. We zijn vanuit Valloire gestart en de Col du Telegraphe opgereden. Vanaf de kant van Valloire is het prima te doen, toch zijn de omstandigheden anders dan je denkt. Het weer, wat overigens perfect is, maar wel voor de nodige dorst zorgt en het verkeer. Het is een drukke pas met veel fietsers, auto’s, motors en alles wat zich maar enigszins voortbeweegt. Dus naast het focussen op het fietsen heb je een hoop om rekening mee te houden. Kijk, daar hebben ze in de tour geen last van en ik weet zeker dat die gasten ook niet hun eigen brood hoeven te smeren, hoewel ik daar wel groot voorstander van ben. Valloire is mooi. Een echt skidorp met leuke chaletjes, restaurantjes en idyllische pleintjes. Ook het appartement waar we verblijven is prima. Doordat de kamers wat uit elkaar liggen is het soms even zoeken naar je spullen en denk je bij elk jasje, sleuteltje, bidonnetje, ‘Is die nou van mij of heb ik ‘m 5 verdiepingen hoger laten liggen…’

Maar goed, het fietsen was mooi vandaag. Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken, want het blijft toch een samenwerking tussen je benen, hoofd en je eigen fiets. Maar ik zal proberen een korte samenvatting te geven van de beleving van de ploeggenoten. Steven Wijnholds die zich dit jaar vooral voorbereid heeft door niet te fietsen heeft zich aardig bewezen. Lekker achter de ploeg hangen en net voor het einde van de klim demarreren is natuurlijk een tactiek die niet bepaald de schoonheidsprijs verdient, maar goed, hij kon ons nog wel eens versteld doen staan.  Helmert Reinds heeft zichzelf als een soort Emile Ratelband ontfermd over iedereen die het ook maar iets te somber inziet voor morgen. Negatief gedrag wordt direct de kop ingedrukt en naar boven fietsen is niet iets om je druk om te maken. Hellingen van 9% noem je vals plat en alles wat daar boven komt verdient geen klaagzang. David Snijders had tijdens onze trainingen al wel eens wat moeite met de Posbank opkomen, maar vandaag dachten we dat het dalen hem ook niet meer lukte. Snijders reed direct lek en verloor daarmee het peloton uit het oog. Hij herstelde zich echter snel en heeft in de klim zowaar wat kopwerk op zich genomen.

Bart Hamer heeft zich als underdog gepresenteerd en fietste een mooie etappe waar weinig op is aan te merken. Hetzelfde geldt voor Neline Snijders van de Ploeg, die zich ondanks haar lichamelijke toestand (verkouden + zere keel) prima heeft gepresenteerd in deze proloog. Mirjam Plomp Hamer heeft de Col du Galibier bijna omarmt als nieuwe beste vriend. Waar ze gister nog als een berg op zag tegen deze reusachtige col heeft ze na vandaag toch een iets positiever beeld van de etappe van morgen.  Henrietta Reinds Hup heeft ondervonden dat een bibshort niet alles is wanneer je even naar het toilet wil. Verder spreekt natuurlijk voorzich, dat wanneer je tijd hebt om op je gemak naar het toilet te gaan, je aardig mee hebt gekoerst. Zonder problemen! Bert Reinds had het zwaar vandaag. Waar zelfs Contador met meer tandjes op z’n verzet (en EPO) naar boven klimt dacht Bert het met minder te kunnen doen en zonder EPO. Dat was een nogal gek begin. Dit is allemaal geregeld voor morgen. We hebben een nieuwe cassette achterop zijn fiets laten zetten en ook de verkoper van de wielerwinkel wist te vertellen dat dit absoluut zou gaan schelen. Wat een held die man, maar wat moest ie afzien. Nico Kalis heeft ons vanochtend voor vertrek het belang van gelletjes uitgelegd. Extra lagen voor over je spieren, beginnen met carbo sportdrank, en dat alles voor het fietsen. Met als gevolg dat Nico het hotel door stuiterde en 3 talen door elkaar sprak. Als een soort NZT addict (ik refereer naar de film Limitless http://www.imdb.com/title/tt1219289/) had hij in ieder geval genoeg energie en focus om mij mee te nemen de berg op. Heerlijk mee kunnen fietsen met Nico die op dit moment de Galibier op rijdt (met de auto…) om eens even te kijken hoe de omstandigheden zijn, om vervolgens bij Helmert langs te gaan die hem kan inspireren met wat enthousiaste positieve argumenten, om vooral wel te gaan morgen. Jacob van Aperloo heeft zich laten inspireren door Steven Wijnholds, want hij heeft niet gefietst vandaag. Alle focus en inspanning heeft hij gespaard voor de Galibier. Ondanks dat de verwachtingen nu wel wat hoger zijn richting Jacob heeft het ons wel prachtige plaatjes opgeleverd.

Kortom een prima dag met prima mensen en prima weer verzorgd door uitstekend personeel. Peter, Gerry en Feikje hebben zich onwijs ingezet en daar hebben we van genoten.

Vanuit Valloire wensen we jullie een mooie avond toe en hopelijk kunnen we morgen nog wat energie vinden om jullie te laten weten hoe het is verlopen. We starten om 08.00h.

One thought on “Valloire Proloog

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*