Bijna waar ik zijn moet

Bijna waar ik zijn moet. Pascal van Blof schreeuwt het door de speakers. Niet dat we nu van die doorgewinterde Blof-fans zijn, maar echt vervelend om naar te luisteren is het ook niet. En ergens heeft Pascal vandaag wel een punt. Bijna waar ik zijn moet. We zijn bijna waar we zijn moeten, bijna op onze plaats. Of we er daadwerkelijk moeten zijn is voor ons eigenlijk nog een vraag. Het is slechts een aanname. Wie weet is het helemaal niet onze plaats. Misschien vraag je je af of we dan geen briefje van God hebben gehad, waar op stond dat we naar Guinee moesten gaan om voor Mercy Ships te werken. We kunnen je nu al zeggen dat het niet zo in elkaar steekt, althans voor ons. We willen dit graag doen. Het is iets in ons, wat ernaar verlangt om anderen te helpen. Het gekke is dat je daar niet voor naar Guinee hoeft. De Utrechtse wijk Ondiep schreeuwt om hulp en we zijn ervan overtuigd dat Ondiep niet de enige wijk is, waar hulp welkom is. Anderen helpen klinkt als iets heroisch, iets waar je jezelf maar wat graag voor op een voetstuk plaatst. Toch is het niet iets wat op ons dagelijkse “to do” lijstje staat. Wij gaan naar Guinee. Een ander gaat naar het buurthuis om daar te helpen. Een verschil maken in iemands wereld. Iemand helpen, gewoon omdat het kan. Dus of je er nu van overtuigd bent dat je ergens moet zijn, ergens toevallig bent of met veel enthousiasme ergens naar toe gaat, overal heb je de keus om een ander te helpen, of iets voor een ander te kunnen betekenen.

We zijn druk bezig met de laatste voorbereindingen. Dat houdt in dat we onze verzekeringen op orde brengen, onze reisdocumenten ordenen en onze vaccinaties krijgen. 20 oktober vliegen we vanaf Brussel naar Conakry in Guinee. We hebben dankzij Mercy Ships gebruik mogen maken van een goede deal met de luchtvaartmaatschappij. Extra baggage en korting op onze tickets. Niet slecht. We kijken er erg naar uit om te gaan. De ene dag willen we het liefst direct vertrekken en de andere dag bedenken we dat we nog van alles moeten doen. Waar we erg blij en dankbaar voor zijn is dat ons huis (voor 99% zeker) verhuurd is. Dit scheelt ons enorm in kosten. Tegelijk beseffen we ons dan, dat we toch wel erg gehecht zijn aan ons huis, ons plekje hier, dat we inruilen voor een hut op een schip.

Het schip is op dit moment al in Guinee aangekomen. Inmiddels is er ook al een screeningsdag geweest. Ongeveer 3500 mensen zijn die dag gezien en bijna 900 mensen mogen terugkomen voor een vervolgafspraak. Het lijkt bijna op een Idols auditie, waarbij je doorgaat naar de volgende ronde. De lading is echter wel heel anders. Natuurlijk zitten daar schrijnende gevallen bij, die je misschien mee zou willen nemen naar een ziekenhuis hier in Nederland. Maar dat hoeft niet perse de oplossing te zijn. Tja, we kunnen er van alles over zeggen, maar eigenlijk weten we er nog niets van. We zijn benieuwd hoe het zal zijn om tegen de grenzen van wat mogelijk is op te lopen. Wellicht komen we hier later nog een keer op terug.

Op dit moment heerst er een cholera-epidemie in Guinee. Door het regenseizoen valt er veel sneeuw,….. nee, regen natuurlijk. Vanwege de slechte afvoer van afvalwater en een tekort aan goed sanitair verspreidt de ziekte zich snel. We begrepen dat er daarom op dit moment alleen maar dichte schoenen gedragen mogen worden. Nu loopt het regenseizoen van mei tot oktober. Wanneer wij komen zou het wat minder moeten zijn. De temperatuur ligt nu gemiddeld rond de 28 graden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*