EVERY DAY ANOTHER STORY

Elke dag kan ik wel een verhaal vertellen. Soms zijn ze klein, soms zijn ze groot. Maar elke dag bijzonder. Ik zou jullie bijvoorbeeld misschien even op de hoogte moeten brengen van Thierno. We hebben een nieuwsbrief naar jullie uitgedaan en laten weten dat de operatie goed is verlopen. Het gaat nog steeds goed met hem. Elke 2 weken komt hij terug naar het schip. Hij is inmiddels 20 kg aangekomen (72 kg wat redelijk normaal is voor een man van 38) en 23 maart zal hij terug komen voor een correctie van de overige huid die hij nog heeft

(Attribution to De Standaard –Belgium/ photographer Stephan Vanfleteren)

 

 

 

 

 
(Left picture: Attribution to De Standaard 
–Belgium/ photographer Stephan Vanfleteren)

Dan de jongen die mij even terugwierp op de kwetsbaarheid van het leven. Ook hier. Onverwacht heeft hij zijn bacteriele meningitis overleefd. Ik begrijp nog steeds niet hoe, maar geloof zeker dat gebed hierin geholpen heeft. Deze bacteriele meningitis heeft er ook nog eens op miraculeuze manier voor gezorgd dat het lek dat hij had waaruit hij liquor lekte door littekenweefsel dichtgegroeid is. En hij heeft zich de laatste 2 maanden bewezen in zijn doorzettingsvermogen in therapie. Want na 4 maanden alleen maar op je buik gelegen te moeten hebben is er niet veel spierkracht meer over. Geweldig was het om maandag in onze wekelijkse meeting hem te mogen introduceren om zijn ‘verhaal’ te vertellen, omdat hij volgende week naar huis mag!!

 

 

 

 

 

Maar net als je blij bent met het weggaan van de ene patient komt het andere zielige verhaal alweer binnen. Dit klinkt een beetje raar, maar het is wel zo. Mogen we jullie voorstellen aan het nieuwe schatje van de afdeling……

NOMA season is begonnen. Noma is een ernstige infectie (meestal in het gezicht) die letterlijk je gezicht binnen een paar dagenweg eet. Het is echt geen pretje om deze mensen te zien (google afbeeldingen zal je een paar ‘mooie’ plaatjes geven) en deze mensen worden dan ook vaak verstoten door familie. Zo ook dit schatje. Zijn Noma ontstond toen hij 2 jaar was. Zijn beide ouders hebben hem verlaten en zijn stiefvader dacht dat hij bezeten was en heeft hem geprobeerd te verdrinken in een put. Gelukkig heeft een ander gezin zich over hem ontfermt. Nu is hij 6 jaar. En ineens is er een boot die misschien zijn gezicht weer kan ‘maken’.  Toen hij hier kwam was hij erg ziek en verzwakt. Hij was ‘net op tijd’. We hebben hem weer beter gemaakt en deze week is hij voor zijn eerste operatie gegaan. (hij moet er meerdere ondergaan). Bijna elk kind wat hier komt geniet van aandacht, bellenblaas, kleuren… maar hij niet. Als een ziek vogeltje zat hij in zijn bed. Zonder enige reactie te geven. Teveel gebeurd in zijn jonge leventje om mensen te vertrouwen en ook maar iets van jezelf te laten zien. Daar breekt je hart echt van! Ruben en ik zijn geraakt door dit mannetje en zouden hem bij wijze van spreke willen adopteren (wat we natuurlijk niet doen want we weten niet of dit wel zo verstandig is, Ruben en Mirjam als papa en mama) We hebben veel tijd en energie in hem gestopt. En hebben hem zo vaak mogelijk opgezocht in de tijd dat hij tijdelijk ergens anders verbleef. Mooi is om te zien dat na 2 weken eindelijk een eerste lach verschijnt. Hij heel cool als een ‘king’ tegen Ruben aan hangt. Er ontstaat tussen de heren een echte BROMANCE! Nu is hij weer in het ziekenhuis en heeft hij net zijn eerste operatie gehad. ‘s Avonds als hij moet gaan slapen is nog een beetje bang en wordt het liefst een uur geknuffeld voordat ik hem in bed stop. Dat hoef je mij natuurlijk geen 2x te vragen. Daar tegenover staat dat hij me helpt met de administratie. Voor niets gaat de zon op geldt ook hier…….  We hopen dat zijn genezing verder zal gaan…. Niet alleen lichamelijk…. Want net zo hard hopen we dat hij zich weer geliefd voelt, zijn hart weer een beetje open kan stellen voor anderen en opnieuw leert te vertrouwen.

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo zie je…. Elke dag een ander verhaal, elke dag een andere patient. Het is meestal genieten, soms zwaar. Druppel op de gloeiende plaat of een wezenlijk verschil. Ik las pas dit gedichtje en meestal ben ik niet van de ‘voetstappen in het zand’ gedichten… maar deze kon ik wel hebben:

One day a man was walking along the beach when he noticed
a boy picking something up and gently throwing it into the ocean. 

Approaching the boy, he asked, What are you doing?

The youth replied: Throwing starfish back into the ocean.
The surf is up and the tide is going out.  If I don’t throw them back, they’ll die.

Son, the man said, don’t you realize there are miles and miles of beach and hundreds of starfish?
You can,t make a difference!

After listening politely, the boy bent down, picked up another starfish,
and threw it back into the surf.  Then, smiling at the man, he said
‘It made a difference for that one.’

At times in our lives, we are all the old man, the young man or the starfish. Sometimes as the old man, we don’t see the purpose of actions. Sometimes, as the young man, we persevere and make a difference. And sometimes the starfish, who just need a little help.

Zoals jullie wel weten ben ik meestal de oude man. Maar ik probeer steeds vaker de kleine jongen te zijn.

 

 

 

 

 

Ps: Namen proberen we zoveel mogelijk achterwege te houden vanwege privacy. (niet dat een van de patiënten snapt hoe dat werkt, niet kan bevatten wat het www inhoudt en zelf overigens ook niet zoveel aan privacy regels verbonden zijn. Gesprekken met de dokter worden over het algemeen met de hele afdeling gehouden. Iedereen heeft wel wat te zeggen over de toestand van de patiënt)

 

9 thoughts on “EVERY DAY ANOTHER STORY

  1. mama janny en papa bart

    Weer een verhaal met een lach maar ook met een traan. Niet te geloven, die foto’s. Lieve kinderen wat doen jullie waardevol, levensreddend werk en mogen jullie meewerken aan een menswaardig bestaan.
    Pray for you!!!!!!

    liefs pa en ma

  2. Weer een ontzettend mooi en ontroerend verhaal. Ik vind jullie allebei geweldig!! Enne ik denk dat jullie heel erg goede ouders zullen zijn, een kind dat jullie als ouders krijgt mag van groot geluk spreken!!

    Groetjes Wendy (IC west)

  3. Lieve Lieverds,

    Wat een super mooi verhaal en wat mooi om te zien hoe Mister T en Boebie stralen. Dank jullie wel dat we, ook al zijn we zo ver bij elkaar vandaan, toch even weer samen zijn, je neemt me mee in het verhaal. Be blessed!

    Big hug!!

  4. Hey mensen. Wat een bijzonder verhaal weer. Ja, ik lees zo ook af en toe mee en geniet van jullie manier van schrijven en de ervaringen die jullie delen. En vooral wat jullie kunnen betekenen voor deze mensen. Een prachtige manier om jullie talenten in te zetten en inderdaad lonend voor die ene zeester die je toch terug in de zee mag ‘gooien’. Succes deze aankomende tijd.

  5. Wat een ontroerend verhaal weer! Bijzonder om te lezen. En inderdaad, wat doen jullie waardevol werk..!

    Veel zegen gewenst!

    Marie-Louise

  6. Hmmm volgens mij werken jullie hard :-) en wat een heftige patiënten komen er langs! Sterkte!! Bedankt voor het delen! Dikke kus.

  7. Wauw…. af en toe even spieken op jullie website, en wat doen jullie veel goeds maar zien jullie ook vreselijke dingen daar! Wat moet het een boost geven om er zo voor die lieve kinderen te zijn, wat je zegt: misschien een druppel op een gloeiende plaat maar levensbelangrijk voor net die ene jongen of net dat ene meisje. Veel zegen en kracht gewenst bij dit mooie werk!

    Groetjes,
    Guido & Gerlinda Snaterse

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*