FIRST WEEK || UP AND RUNNING

Daar zit ik dan, alweer bijna een week in Congo! Point Noire!
Na onwijs genoten te hebben van mijn tijd in NL. Gewoon jullie allemaal weer zien en spreken. Was het wat moeilijker om weer gedag te zeggen. De spanning van het ‘schip’ is er natuurlijk af. Ik weet waar ik naartoe ga en ik weet hoe lang 10 maanden is. Mijn neefjes en nichtjes groeien zoveel in deze tijd en daarvan mis je een hoop. Iedereen die trouwt/ verhuisd/ babies krijgt…. ik kan het allemaal niet meemaken. Maar ik weet zeker dat we hier op onze plek zijn en zie er naar uit om mijn nieuwe positie te vervullen. In het vliegtuig merk ik al dat de mensen die naar Point Noire vliegen ‘anders’ zijn dan de mensen die naar West Afrika vliegen. Ik ben ‘bang’ dat Congo te goed ontwikkeld is voor Mercy Ships en dat we niet de patiënten zullen vinden die we zoeken of die ons nodig hebben. Wanneer ik uit het vliegtuig stap, komt er een man op mij af, met een grote tumor in zijn gezicht (ameloblastoom). Hij is van Nigeria gekomen en hoorde dat MS in Point Noire was. Al zijn familie heeft hem geld gegeven om naar Point Noire te vliegen om te kijken of MS hem kan helpen. Nog geen 30 minuten geleden vroeg ik me af of we wel patiënten zouden vinden en na nog geen 10 minuten uit het vliegveld te zijn, heb ik al mijn eerste patiënt gevonden. Hij dacht zelfs (omdat er allemaal mensen stonden met bordjes ‘Mercy Ships’ om ons op te halen) dat we hem op stonden te wachten :). Dus voordat we naar het schip konden moesten we eerst een goede slaapplek voor hem vinden, omdat het schip en het Hope Center nog niet ‘open’ zijn voor patiënten. Voor mij was het een superboost om deze patient te vinden en mijn eerste screeningskills te botvieren op hem.

IMG_2655

 

IMG_2665 IMG_2693

 

 

 

 

Het terugkomen op het schip was een happy clappy gebeurtenis. Heel veel mensen stonden me op te wachten…. m’n hele deur hing vol met welkomskaarten/brieven en zelfs nog verlate verjaardagskadootjes.
Het is heel leuk om iedereen weer te spreken. Wat resulteerde dat ik om 1.30 pas in mijn bedje belandde.

IMG_2677 IMG_2676

 

 

 

 

 

screening site

Omdat het hele schip bekend is en je er zo weer in rolt ben ik dinsdag maar direct begonnen in mijn nieuwe baan. Het was super interessant om te merken hoeveel werk er als is verricht voor de grote screening die woensdag 28 augustus plaats gaat vinden. Van 5.30 tot 18.00 savonds zullen er mensen in de rij staan die door ons gescreend worden om te kijken of we ze wel of niet kunnen opereren. Afgelopen jaren zijn er vaak zo’n 3000-4000 mensen op deze grote screeningsdag afgekomen. Je kan je wel voorstellen wat dat betekend voor het organiseren van zo’n dag. HEEL VEEL WERK ;). Je moet vooral erg creatief zijn in de ‘flow’ die je de patienten door wil laten gaan. Wat is een handige volgorde, hoe split je de mensen op in de juiste categorie waar ze in behoren. En wanneer kunnen we ze dan daadwerkelijk opereren. Welke chirurg is welke periode op het schip. Heel veel cijfertjes en flowdiagrammen waar we op moeten letten. Ik raak steeds meer onder de indruk van wat Mercy Ships allemaal kan teweegbrengen in een land. Het is erg uitdagend om hiermee bezig te zijn maar ook moeilijk om een goed overzicht te krijgen van wat er allemaal moet gebeuren… Veel te leren dus.

Dit weekend hebben we de stad een beetje verkend. De eerste 3 km van de stad is echt voor expats. Je betaalt 4 dollar voor een colaatje. Terwijl we gisteren wat verder op in de stad een colaatje voor 50 dollar cent kregen. Het verschil is echt TE groot! We hebben uitgevonden welke busjes (potopoto’s)  waar naar toe gaan (omdat we taxi’s te duur vinden). Lekker cassave gegeten van de straat. Mensen kijken ons aan alsof we gek zijn. Binnen een week weten ze al dat we van Mercy Ships zijn omdat we ‘streetfood’ eten en te vinden zijn in de andere delen van de stad. Gekke MS mensen!

 

S0306121

S0326124

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vanmiddag gaan we het strand verkennen. Blijkbaar zijn hier mooie stranden en er is al door verschillende mensen gesurft. Misschien moet ik dat ook maar gaan leren. Blijkbaar ook veel schilpadden die hun eieren op het strand leggen en in ieder geval meer ‘wildlife’ dan we in Guinea hadden. Ik zie er naar uit om dat allemaal te gaan ontdekken aankomende 10 maanden.


S0366131IMG_2673

 

 

 

 

matrasje kopen??

IMG_2669

 

 

 

 

 

 

mijn geliefde couples cabin… ingeruild voor een 6 persoons kamer… pijnlijk….

11 thoughts on “FIRST WEEK || UP AND RUNNING

  1. Hooi Mirjam,

    Ik ga alle verhalen met veel plezier lezen!
    Veel suc6 met deze weken voorbereiding voor de screeningsdag, maar ook natuurlijk om al het andere werk onder de knie te krijgen! Gaat helemaal lukken, super leuk joh!

    groetjes Irene

  2. Oh spannend weer zeg! Succes met alle voorbereidingen en geniet lekker van het land en de mensen. Vertel ons alles! We willen niks missen :-)
    Dikke kus

  3. Ha Mirjam,
    Ik zie het al, je geniet alweer! :-)
    Heerlijk! Succes met alles en die 6 persoons-
    hut………wát een empathie zul je over 8 weken voor je colega’s hebben. Kus!

  4. Alweer drie weken zit je in Congo en Ruben is nog in Nederland.
    Pffffff, heftig hoor om dan niet je heftige indrukken te kunnen delen met hem. Natuurlijk zijn er lieve collega’s en klep daar dan maar tegenaan. Sterkte schat en heerlijk om even je stem gehoord te hebben.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*