Ready, Set, Go

Vandaag een week geleden kwam de ‘Africa Mercy’ aan in Madagascar. Gemixte gevoelens wat ons betreft. Natuurlijk zijn we blij, maar we genoten van het ‘normale’ leven in een appartement. Werken, boodschappen doen, eten koken en ’s avonds niks doen. Het schip is een compleet andere wereld. De ‘community’ is niet veranderd en het is te gek om zoveel mensen om je heen te hebben die om je geven en het leuk vinden je weer te zien. Toch kan het ook vermoeiend zijn. Niet de mensen, maar het leven in een gemeenschap. Zodra ik mijn cabin uitloop ben ik onderdeel van die gemeenschap en dat komt met bepaalde ‘gewoontes’.

Gewoon normale omgangsvormen, sociaal gedrag. Maar, is het soms niet lekker dat je jezelf daar niet mee bezig hoeft te houden, omdat je in je eigen huis bent en als geen zin hebt om sociaal te doen? En dat je man of vrouw dat zelfs nog wel begrijpt. Zo werkt het niet op een schip met 400+ mensen. Hier moet je toch echt continue nadenken voordat je iets zegt, doet of niet doet. Als je stil bent is er iets aan de hand, wanneer je interesse toont ben je nieuwsgierig en wanneer je niet wilt mee eten met de rest ben je saai. Begrijp me niet verkeerd, de meeste mensen zijn super begripvol als je tijd voor jezelf nodig hebt, maar niet iedereen kan 24/7 begripvol zijn. Dus uiteindelijk zit je in je cabin. Een gezellig plek, maar niet de plek waar je je thuis voelt. Koud, donker en klein en ik mag niet eens openhartig klagen, want ik zit in een ‘couples cabin’ die ik alleen maar met Mirjam hoef te delen en zelfs die is er niet. Maar de muren komen verdacht rap op me af en ik ben bang dat er elke minuut iemand op de deur zal kloppen om te vragen hoe het gaat.

MGC150901_ARRIVAL_CEREMONY_KK0001_LO

Ik heb me goed voorgenomen dit weekend niet mijn kantoor in te gaan. Dat is het tweede dilemma wat ik heb. Er is niets leukers dan mijn baan op het schip. Ik hou ervan om te werken. Het is dan ook het eerste wat ik kies om te doen wanneer ik mezelf afvraag wat zal ik eens gaan doen. Het is zo makkelijk (en leuk) om te werken. Ik heb een te gekke werkplek met alles wat ik nodig heb om me op mijn gemak te voelen. iMac, schermen, goed licht, koffiezetapparaat en een fijne stoel en goede speakers. ‘A boys dream’, maar een oh zo verleidelijke plek om naartoe te rennen wanneer ik me ‘verveel’ of te lui ben om actief deel te nemen aan het gemeenschapsleven. Dus dit weekend geen kantoor en ‘so far so good’.

Het is goed dat het schip er is. Dat moet ik natuurlijk wel even duidelijk maken. Het voelt goed en je ziet de waarde die onze organisatie met zich meebrengt. Er is een goede reden om hier te zijn en het is enorm motiverend om te zien hoe de mensen in de stad reageren als ze ons weer zien. Er is nog zoveel te doen. Om Mirjam de afgelopen weken te zien in screening is een goed voorbeeld. Zij is het levende voorbeeld van waarom we hier nodig zijn. De verhalen van patiënten die zij en haar team zien zijn soms hartverscheurend, maar maken dat we ons realiseren dat het niet zomaar een missie is. Voor elke persoon die we zien, kunnen we een verschil maken. Niet dat we ze allemaal kunnen helpen, maar door elke patient te erkennen en persoonlijk te benaderen heeft al zo’n impact. Mirjam is afgelopen dinsdag vertrokken voor een screening in het zuiden. Morgen vliegt ze door naar Manakara voor een screening van 2 dagen. Donderdag komt ze terug met MAF.
SLIDES_5

Ik ben deze week druk geweest met het opzetten van ons communicatie team en dan met name het creative team. We proberen een productie kalender samen te stellen waarbij we iets meer overzicht hebben in wanneer we welke verhalen willen produceren. Dat is een interessante puzzel en in excel ziet het er heel professioneel uit :-)

Voordat het schip aankwam hebben Mirjam en ik een bruiloft gehad van een van Mirjam’s day crew. Ik had de eer om de foto’s te maken. Fantastisch. Natuurlijk was het in alle opzichten anders dan een ‘Nederlandse’ bruiloft, dus er waren nog wel wat uitdagingen om de foto’s te maken die ik mooi vond. Het zal niet de beste bruiloft ooit zijn, maar het was enorm leuk om ‘iets anders’ te doen. Ik zal binnenkort een album uploaden op Facebook. Hier even een ‘sneak peak’.
AFM_7634

AFM_7576

AFM_6623

AFM_7283

Mocht je meer willen weten, horen of vragen… Voel je vrij om contact met ons op te nemen. Sinds deze week zijn we weer aangesloten op ‘high speed internet’ dus mailen, skypen en dat soort moderne communicatie fratsen zijn weer mogelijk.

2 thoughts on “Ready, Set, Go

  1. Wat een goed verhaal!vet dapper zijn jullie en ik ben heel trots op jullie en ik bid dat jullie zullen overstromen van liefde,vreugde,geduld, kracht,moed en doorzettingsvermogen voor elkaar, je werk en al je naasten daar..
    .. alleen God kan en zal het jullie geven,verwacht het van Hem!!

    Much love from utrecht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*